A arte da provocación

Sempre tiven unha certa querencia cara os provocadores, porque son os que nos axudan a espilirnos da rutina informativa, aínda que a súa actitude en certos niveis tamén pode provocar conflitos internacionais de consecuencias ás veces irreversibles. Hugo Chávez é, desde que soubo que esa táctica axuda a gañar votos, un profesional da provocación e o seu doutoramento acadouno o pasado sábado en Santiago ao conseguir que todo un monarca, educado desde neno para selo e ben coñecedor do protocolo, acabase por mandalo calar diante dos xefes de estado e goberno de toda Iberoamérica. O presidente venezolano sabía que a cita en Chile era unha boa oportunidade para reactivar diante da antiga metrópoli ese espírito bolivariano que lle axudou a acceder a un poder no que tenta manterse cunha contestada proposta de reforma constitucional. Co que non contaba Chávez é con que ía ter unha impagabel axuda por parte do Rey de España para conseguir o apoio dos venezolanos frente ao que el considera unha nova invasión da soberanía do seu país. É por iso que calquera resposta á provocación acaba sendo anotada no haber do instigador, sobre todo se hai unha premeditación como é o caso. O certo é que Chávez non deixaría de quedar coma o aspirante a ditador que é se non fose por esa mestría coa que domina a provocación, un arte coa que Albert Camus dicía que había que espolear a limitada capacidade de atención do ser humano.

2 Comentarios a “A arte da provocación”

  1. itkonsulent

    Hi, I just discovered your web site via yahoo. Your viewpoint is truly relevant to my life right now, and I’m really happy I found your website.

  2. fashionnightout

    Once I initially commented I clicked the -Notify me when new comments are added- checkbox and now every time a comment is added I get four emails with the same comment. Is there any method you may remove me from that service? Thanks!