Archivo de ‘economía’ Category

El turismo ya no es una prioridad

Luns, 26 de Xullo, 2010

EN PLENO VERANO, el Concello acaba de anunciar que la empresa municipal de turismo ya no es una prioridad y, ante los recortes presupuestarios sufridos, decide aplazar ‘sine die’ su constitución, que ya había sido propuesta para el año 2004 en el plan de excelencia turística de Lugo. El caso es que después de haber sido aprobados en pleno los estatutos de esta empresa y quedar más o menos diseñado el funcionamiento de un órgano con el que ya cuentan muchas ciudades con monumentos Patrimonio de la Humanidad, el gobierno local no ha sido capaz de implicar ni a empresas privadas ni a los hosteleros, ni se ha atrevido a poner en marcha en solitario el proyecto.
De esta forma, la política turística seguirá siendo una cuestión secundaria para una capital que no consigue sacarse el estigma de ser una ciudad de paso. Queda por saber si el Concello se unirá ahora al proyecto de patronato provincial de turismo propuesto en febrero pasado por el presidente de la Cámara de Comercio, Alfredo Mosteirín, y del que nunca más se volvió a saber.
Y es que en Lugo las políticas turísticas de las instituciones se desarrollan por separado y tanto la Xunta, como la Diputación o el propio Concello no coordinan actuaciones para tratar de mejorar la oferta a los visitantes y difundir mejor la riqueza cultural y ambiental de la capital y la provincia. De esta forma nos encontramos con que en pleno Año Santo, el Xacobeo diseña su propia programación, que en ocasiones se solapa con la prevista por los concellos.
Además, cuando se trata de organizar fiestas multitudinarias, como ocurre con el Arde Lucus y el San Froilán, los hosteleros del casco histórico, que son los más beneficiados por las avalanchas de visitantes, renuncian a participar en la financiación. Pues así nos va.

EL CAMINO PRIMITIVO ES EL GRAN OLVIDADO
Los cada vez más numerosos peregrinos que pasan por la capital lucense son unánimes al destacar la singularidad y belleza del Camino Primitivo, que sin embargo sigue siendo el gran olvidado por las instituciones. La falta de señalización, la escasez de albergues o las agresiones que sufren algunos tramos ya ha sido denunciada reiteramente por diferentes colectivos, por lo que se hacen necesarias no sólo actuaciones en este sentido sino también una mayor promoción.
Precisamente, el plan de excelencia turística de la capital lucense planteaba el Camino Primitivo como una prioridad en el diseño de nuevos productos, ya que no sólo la muralla tiene por qué ser el centro de atracción de visitantes. Porque si Lugo basa toda su oferta en el monumento romano se encontrará con lo que ha ocurrido hasta ahora, que los turistas se suben al monumento, se fotografían y siguen ruta hacia otro destino.

29-S

Venres, 18 de Xuño, 2010
Manuel Fernández ‘Lito’, o combativo secretario xeral de «ceceoo», como diría Alfredo Urdaci, non puido resistir a tentación e adiantou pola mañá a data da que será a primeira folga xeral da era Zapatero para denunciar o que consideran un ataque contra o estado de benestar. Xa pola tarde, o seu homólogo de UXT sumouse á condena ás medidas anticrisis ordenadas pola UE e asumidas con celeridade polo Goberno español, que se verán complementadas cunha reforma laboral que, como cabía esperar, non será consensuada cos axentes sociais.
A data elixida é o 29 de setembro, unha vez reiniciado o curso político e cando se terá efectuada a prevista remodelación de Goberno na que os ministros máis políticos están chamados a tomar as rendas dese cabalo desbocado que é agora este país.
Tras o pobre resultado da folga de funcionarios, o 29-S será o último cartucho dos grandes sindicatos para demostrar se ese modelo de relacións laborais de fai dous séculos ten aínda sitio na sociedade do novo milenio. Porque máis que un paro xeral, a convocatoria soa a moción de confianza ás propias centrais e nesta tesitura seguro que máis dun traballador escamado podería pedir dobre quenda para esa xornada.

Fusións

Mércores, 31 de Marzo, 2010

As caixas de aforro, o último reduto no que o poder económico está supeditado ao político, ten a mal traer aos grandes partidos galegos, aos executivos atrincheirados e tamén a miles de traballadores que ven perigar os seus postos de traballo a conta dunha fusión que nos foi vendida ben como un berro de automotivación ao Braveheart ben como un xesto de supervivencia do sistema financeiro galego na maraña tecida polos grandes bancos. A presión política e social -entendida esta última desde a retórica dos medios de comunicación- parece que vai obrigar ás dúas grandes caixas galegas a unirse nunha entidade única que debe estar preparada para aguantar a presión dun novo ciclo económico postcrisis -se é que damos saído- e a defender as iniciativas empresariais e o tecido produtivo galego, á vez que contribuír ao benestar social e ao fomento da cultura. Pero isto da banca non se inventou para gañar diñeiro?, preguntarán algúns. Pois si, pero é que as caixas son tamén un instrumento para a política e grazas a iso serán capaces de aguantar calquera embate do indomable mercado. A tan traída fusión é xa que logo unha pelexa fratricida; non se preocupen, o modelo non está en crise.

Un país nini

Xoves, 25 de Febreiro, 2010

Fai días definía as causas da crise de forma máis rechamante que as súas coloristas americanas quen podería ser futuro presidente do Barça, o economista Xavier Sala i Martín: “O fracaso do modelo produtivo de España é que xa non é o país que produce barato para Europa; agora son outros”. Este catedrático da Universidade de Columbia e asesor do FMI explicaba en televisión como durante anos se foi fraguando un sistema insostible onde subían os soldos sen que as empresas mellorasen a competitividade, situación á que contribuía unha construción que roubaba man de obra nova e impedía que esta se formase noutros sectores. Agora que a crise xa non é financeira senón estrutural de toda España, a diario vemos novos exemplos de como imos camiño de ser un país nini, que nin estuda nin traballa, e onde empresas como a multinacional de telemárketing Sykes, que fai anos asentouse na Coruña e Lugo, comeza a recoller velas camiño quizá doutras zonas como Latinoamérica, Norteáfrica ou Asia, con soldos máis baratos e persoal con básica formación. Vista a análise que achega a xente do fútbol e o éxito internacional dos equipos españois, igual nos iría mellor se estes directivos se fixesen co temón da nave e puxésemos aos políticos a dar patadas.

Pertinaz paro

Mércores, 3 de Febreiro, 2010

Os políticos que sustentaron o franquismo fartáronse de xustificar a mala marcha da economía culpando á pertinaz seca dos problemas que orixinou a autarquía dos primeiros anos de ditadura ou as crises do petróleo de inicios dos setenta e que castigaron a aquela incipiente clase media. Agora o Goberno de Zapatero tamén xustifica o drama persoal de catro millóns de parados acusando ao mal tempo dos últimos meses de evitar un escenario de recuperación. «O axuste prodúcese por motivos climatolóxicos no sector da construción», asegurou onte o responsable da Seguridade Social, Octavio Granado, para lamentarse dunha nova caída nas afiliacións.
Pero se a maquinaria laboral do país non acaba de arrincar coas medidas dos socialistas, en Galicia, onde hai Goberno do PP desde fai nove meses, non se conseguen parir tampouco políticas de emprego como se prometía nos programas electorais. E a situación se cabe é aínda máis crítica, tendo en conta a distancia que sempre houbo coas chamadas comunidades ricas, e sobre todo polo último dato: o aumento do paro e da caída de asegurados é superior en Galicia á media nacional. Claro que igual a culpa é da pertinaz choiva deste noso país.

Solvencia

Venres, 25 de Decembro, 2009

A quebra da empresa do presidente da patronal española foi a puntiña para un ano no que os brotes verdes que anunciaba a vicepresidenta Elena Salgado parecen terse queimado coas xeadoras cifras que cada mes dan as estatísticas.  Gerardo Díaz Ferrán foi con todo nos últimos meses esa voz crítica nun diálogo social que se afixo á foto amable durante os días de viño e rosas. As súas reiteradas demandas de flexibilización laboral, que incluían unha reforma na indemnización por despido, acabaron por calar non só na propia Ceoe, senón ata nalgúns sectores da sociedade, e ata dá a impresión de que fixeron dubidar ao Goberno, que ao final decidiu non tocar o tema no seu proxecto de lei de economía sostible. Claro que aínda que se sabía da delicada situación das empresas de Díaz Ferrán, non era previsible o concurso de acredores de Air Comet, a quen o Ministerio de Fomento xa retirou a licenza de liña aérea.

Iso si, por moito que os seus compañeiros de patronal o defendan, os días de Díaz Ferrán á fronte da Ceoe deberían estar contados. Senón, só un país de conto podería asumir que o patrón de patróns sexa agora mesmo tan solvente coma un décimo de lotería sen premiar.

Pascual

Xoves, 26 de Novembro, 2009
Ao final resulta que a planta de Leite Pascual en Outeiro de Rei ten máis noivas do que se pensaba, pois a empresa burgalesa recoñece recibir ata seis ofertas de compra. Con todo, as dúas últimas, lideradas por sendas cooperativas agrícolas, son as que máis ruído levantaron por canto dispoñen do apoio dos grupos de oposición no Parlamento e conseguiron pór nun apreto ao Goberno da Xunta, que se mostrou remolón á hora de avalar os oito millóns de euros que suporía o custe final da operación. E canto máis interese xorde ao redor da fábrica lucense máis crecen as dúbidas sobre a decisión do Grupo Pascual de abandonar esta praza, cando logo presume na súa páxina web de incrementar o seu persoal nun 200% en dez anos e de contar con máis de 4.400 empregos directos.
Só faltaría que logo de meses de incerteza, negociacións e mobilizacións, a operación acabase como a errada venda de Opel a Magna e que unha vez conseguidos avais e axudas para a viabilidade da planta de Outeiro de Rei, a Pascual se lle ocorrese dicir, como a GM, pois agora non vendo. En todo caso sería un mal menor, porque a día de hoxe, os traballadores saben que nuns días a fábrica pode botar o peche definitivo.

Axuntamiento

Domingo, 8 de Novembro, 2009

Galicia ten pendente a súa última reestruturación bancaria e que, segundo os expertos, se terá que facer si ou si, pois a tendencia á concentración para medrar e competir nun mercado máis débil do que se pensaba fará irreversible o proceso de fusión ou absorción.
O Goberno de Manuel Fraga xa impulsou nos anos noventa o doloroso proceso de integración das tres caixas de aforro do sur de Galicia ao redor da marca Caixanova, e agora parece ser que Alberto Núñez Feijóo decidiu mentar a bicha para tratar de axuntar non só as dúas principais entidades de aforro da comunidade, senón a dúas sensibilidades tan complicadas como son o coruñesismo e o viguismo.
E o problema é que, ademais de non haber nin entendemento nin ganas entre os casadeiros, parece que hai menos aínda nas filas dos promotores do amaño, pois ata nos tres grandes partidos hai voces que defenden manter o statu quo.
De momento, a gran caixa do sur –Caixanova– xa avanzou que prefire unha relación menos formal, mentres que no norte –Caixa Galicia– se garda silencio, conscientes da posición de privilexio que teñen ao tratarse da sexta caixa de aforro de España. A lea non fixo máis que empezar e a polémica pola dirección de Caja Madrid podería ser un xogo de nenos comparado co que se aveciña por aquí.

Presupuestos

Mércores, 30 de Setembro, 2009

Dentro del panorama de austeridad que se avecina para 2010 los lucenses acaban de recibir una buena noticia vía Presupuestos Generales. El Estado va a aumentar la inversión en la provincia hasta los 314 millones, con un incremento del 20%. En la cifra tiene mucho que ver el hecho de que haya tramos de tres autovías en construcción y, sobre todo, que el ministerio encargado de gestionar los proyectos lo dirija un lucense. José Blanco parece que quiere cumplir plazos y hasta el controvertido puente que ya anunció Zapatero en 2004 cuenta para el año próximo con una partida que hace más creíble su finalización en 2012. Otro ministerio, el de Medio Ambiente, gestionado por la también gallega Elena Espinosa, destina 50 millones a Lugo, en cuya capital lleva años desarrollando la nueva red de abastecimiento de agua.

La noticia llega días después de que el Gobierno de Núñez Feijoo anunciase la puesta en marcha del Plan Impulsa Lugo, por el que se prevé una discriminación positiva para las iniciativas empresariales en la provincia. Ahora sólo queda saber si los próximos Orzamentos de la Xunta también traerán un aumento en la inversión y una apuesta por proyectos en marcha como el polígono de As Gándaras. Y es que a día hoy Lugo lo que menos necesita son recortes.

Queda dito

Martes, 8 de Setembro, 2009

Ao Goberno de Zapatero estáselle a acusar de improvisación nas medidas para saír da crise e aínda que o propio presidente se afana en desmentilo en mítines a pé de mina o certo é que a imaxe  que se dá é esa. Pero se cadra o que máis está a chamar a atención é que as claves sobre a xestión tributaria que se albisca para o vindeiro ano están a saír non da Vicepresidencia Económica comandada por Elena Salgado, senón do Ministerio de Fomento de José Blanco.
O político lugués, que en poucos meses está a darlle acento galego ao BOE, foi dos primeiros en propoñer unha suba dos importos aos que máis cobran para atallar o déficit do Estado, que está a recadar menos polo aumento do paro e a caída do PIB. Mesmo foi quen de citar unha cifra de corte, 50.000 euros anuais, para indicar que familias se verían afectadas por unha hipotética suba impositiva. Claro que logo matizou que só estaba a poñer un exemplo, posto que debe ser nunha rolda de prensa do Consello de Ministros na que faga tal anuncio.
Agora José Blanco declara que a devolución de 400 euros  no IRPF xa perdeu sentido logo da baixa das hipotecas e dos prezos, así que aqueles que xa contaban con esta paga extra poden ir olvidándose. O certo é que Blanco cando fai estas declaracións actúa máis como vicesecretario xeral do PSOE que como ministro aínda que está claro que as súas reflexións en alto pesan tanto como as que podería facer Elena Salgado. Por iso haberá que seguir poñendo a orella ao que diga o lugués.